اهورا و آریا نفسهای مامان

هفته پیش پنجشنبه شب جمعه خونه یکی از دوستامون شام دعوت شدیم که در واقع دیدن خونشونم میشد با کلی ذوق و شوق رفتیم و داشت بهمون خوش میگذشت که آخر شب ساعت 12شب یه اتفاق همه رو کوفتمون کرد آریا داشت از رو مبلشون بپر بپر میکرد که بد پرید پایین و فشار به مچ پاش اومد شروع کرد جیغ و گریه پاش ورم کرد و داغ شد سریع بردیمش بیمارستان که بعد عکس گرفتن گفتن مچ پاش ترک برداشته و آتلش کردن که همه این مراحل با گریه های وحشتناک آریا همراه بود البته بیشتر از ترس بود تا درد گفتن بین دو هفته تا یک ماه باید اینجور باشه آریا خیلی باهاش بیقراری میکنه ومیگه درش بیارین با دیدن حالش هر لحظه برامون عذابه 10 خرداد 97 این اتفاق افتاد ...

آریا یه سری کلمات رو درست میگه یه سری رو غلط غلوط که من عاشق این مدل حرف زدن بچه هام یه سری هم معلوم نیست به چه زبونی میگه همینجور به هم میبافه یه سری از کلماتی که اشتباه میگه و حضور ذهن دارم اینا هستن: پرتقال............. گاباگا هواپیما........... پی پام خراب............. خَبوم شب بخیر...... شب به که دایی سعید... دا سید شیر.............. شید قرمز............. گِگِز سبز.............. سَفْس کفش........... کَف نفس............ بَبَس نازی .......... ناسی عافیت.......... آس لالا ........... گاگا دوباره ....... دوبایه آره ........... آده مرسی ...... اِسی سلام ........ سنوم در حال حاضر اینا یادم...

آریا بیش از حد به شیر خودم وابسته بود واقعا دیگه کلافه میشدم از بس بهم میچسبید و شیر میخورد. شبها که تا صبح باهاش خواب نداشتم غذا خوردنشم که افتضااااح، چند مرحله دکتر تغذیه بردیمش ولی بیفایده بود یه بار اول مهر اومدم از شیر بگیرمش با اینکه خیلی دلم میسوخت اما گفتم شاید غذا حوردنش بهتر بشه ولی هرکی رسید میگفت گناه داره کوچیکه هنوز چند روزی کمتر بهش شیر دادم اما باز برگشتیم روال قبلی همیشه کابوس از شیر گرفتنشو داشتم با اهورا هم همین حال رو داشتم چون هر دو شدیدا وابسته بودن هفته پیش که همچنان استرس زلزله رو داشتیم و گاهی تا دو و سه شب بیرون بودیم و آریا هم تا صبح شیر میخورد واقعا دیگه اعصابم بهم ریخته بود خیلی یهویی تصمیم گرفتم از شیر بگیرمش...

از شدت ناراحتی اصلا نمیدونم چی باید بگم اما خدایا خودت کمک کن به مردم کرمانشاه مخصوصا شهرهای سرپل و قصر شیرین که کلی خسارت و تلفات داشتن خدایا بهشون طاقت و صبر بده عکساشون دلمو آتیش میزنه ما اینجا حسش کردیم با درجه خیلی پایینتر اما دو شبه خواب به چشامون نمیاد اونا چه حالی دارن سرما، بی خانمانی، از دست دادن عزیز، بی آبی، بی برقی و...... ...

امروز 28 شهریور 96 رفتیم مدرسه اهورا برای جشن شکوفه ها خودش کلی ذوق داره برای مدرسه رفتن ایشالا تا آخر همینجور بمونه حدود یک ساعت و نیم اونجا بودیم با مدرسه،مدیر،بچه های کلاس و معلمشون آشنا شد و کتاباشو گرفتیم و برگشتیم پسر گلم ایشالا همیشه تو درسها و زندگیت موفق باشی اینم کتاباش ...

آریا دو دندون دیگه درآورده اینبار هر دو از بالا

دوتا دندون دیگه آریا دراومدن هر دو از پایین فکر کنم خیلی اذیت شد براشون چون زیاد بیقراری میکرد این مدت